PZU: gospodarka rozpędza się przy braku presji inflacyjnej

Zgodnie z danymi GUS, produkcja sprzedana przemysłu w grudniu wzrosła w Polsce o 7,3 proc. r/r, tj. istotnie powyżej mediany prognoz rynkowych (+2,8 proc.). W dwucyfrowym tempie rosła produkcja dóbr inwestycyjnych (+17,1 proc.). Solidne, ok. 8 proc. r/r tempo wzrostu odnotowano też w przypadku produkcji dóbr konsumpcyjnych. Po odsezonowaniu, miesięczny przyrost produkcji w cenach stałych sięgnął 2,1 proc., co było drugim najwyższym tempem m/m w 2025 r. po +4,1 proc. z września. Pozytywnie zaskoczyły też wyniki produkcji budowlano-montażowej i sprzedaży detalicznej. Wolumen pierwszego agregatu zwiększył się r/r o 4,5 proc. przy konsensusie prognoz sugerującym brak zmian względem poziomu z grudnia 2024. Druga ze wspominanych kategorii ekonomicznych, wspierana utrzymującym się wysokim popytem na dobra trwałego użytku, wzrosła realnie w grudniu o 5,3 proc. r/r - przy prognozach wskazujących na +5,2 proc.

Dobre wyniki krótkookresowych indykatorów aktywności gospodarczej pozwalają szacować, że realne tempo wzrostu PKB w czwartym kwartale ubiegłego roku przyspieszyło do ok. 4,2 proc. w ujęciu rocznym (Wykres 1) z 3,8 proc. w trzecim kwartale. Byłby to najszybszy wzrost PKB od drugiej połowy 2022 r., przy czym musimy pamiętać, że wcześniejszym wysokim tempom sprzyjało wychodzenie światowych gospodarek z pandemicznego dołka. Naszym zdaniem, w strukturze PKB powinniśmy zobaczyć utrzymanie wysokiego wkładu popytu krajowego, w tym głównie spożycia. Inwestycje pewnie też rosły realnie, choć według nas nieco wolniej niż w trzecim kwartale, a ich wyraźniejszego przyspieszenia spodziewamy się bardziej w połowie obecnego roku. Nasze szacunki potwierdzają wstępne dane o wyniku PKB skali całego 2025 r., opublikowane przez GUS na koniec stycznia. Tak jak się spodziewaliśmy, średnioroczna zmiana zagregowanej aktywności gospodarczej w kraju w ujęciu realnym wyniosła +3,6 proc. po +3 proc. zanotowanych przez GUS w 2024 r.

Warto odnotować, że rozpędzającej się krajowej gospodarce, gdzie istotną rolę odgrywa popyt wewnętrzny, towarzyszy spadkowy trend inflacji (Wykres 2). W grudniu CPI r/r spadła w Polsce do 2,4 proc. z 2,5 proc. w listopadzie. W ujęciu miesięcznym wszystkie publikowane przez NBP indeksy inflacji bazowej albo utrzymały poziom z listopada (15 proc. średnia obcięta i indeks po wyłączeniu cen żywności i energii), albo spadły (o 0,1 proc. − indeks po wyłączeniu cen najbardziej zmiennych oraz indeks po wyłączeniu cen administrowanych). Dane o inflacji za styczeń poznamy dopiero w połowie lutego, ale na bazie dostępnych wskaźników spodziewamy się kolejnego silnego spowolnienia inflacji CPI, gdzieś w okolice 2 proc. Wprawdzie posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej zakończy się w lutym przed ogłoszeniem przez GUS inflacji za styczeń, ale analitycy NBP dysponują profesjonalnym warsztatem i też już pewnie widzą, co dzieje się z cenami w styczniu. Jeżeli i oni wyszacują kolejne silne spowolnienie CPI r/r, RPP nie musi czekać i już w lutym może zmniejszyć koszt pieniądza w kraju (pewnie o 25 pb.), dostrajając parametry polityki pieniężnej do tendencji w cenach.

Spadająca inflacja, przy względnie stabilnej sytuacji na rynku pracy (m.in. z uwagi na demografię), sprzyja utrzymaniu wysokiego wzrostu siły nabywczej wynagrodzeń. To z kolei wspiera poprawę nastrojów konsumenckich. Gospodarstwa domowe, pewnie też z uwagi na ryzyka geopolityczne, poza wzrostem wydatków na konsumpcję widzą również przestrzeń do oszczędzania (Wykres 3). Naszym zdaniem, w bieżącym roku popyt konsumpcyjny pozostanie solidnym wsparciem dla wzrostu PKB, choć, podobnie jak w roku ubiegłym, jego przyrost nie powinien być nadmierny i nie odwróci trendów cenowych.

Grudniowy bardzo dobry odczyt w polskim przemyśle daje z kolei dobry punkt wyjścia dla wyników firm wytwórczych w rozpoczynającym się roku. Choć styczeń, m.in. z uwagi na układ kalendarza i pogodę, może w świetle danych o aktywności wyglądać nieco słabiej, trwalszą poprawę krajowej produkcji powinny wspierać zarówno wspomniany wcześniej popyt konsumpcyjny, jak i spodziewane w tym roku silniejsze ożywienie inwestycyjne w Polsce. Nie bez znaczenia będą też rysujące się pozytywne tendencje w twardych danych z niemieckiej gospodarki. Niemcy pozostają naszym największym partnerem handlowym, a pod koniec ubiegłego roku wyniki tamtejszego przemysłu − wbrew słabszym danym z koniunktury – również zaskoczyły na plus (Wykres 4). Przypomnijmy, wytwórcy u naszego zachodniego sąsiada zaczęli zgłaszać niższe PMI od września ubiegłego roku, a produkcja sprzedana, po pozytywnej niespodziance w październiku, na plus zaskoczyła też i w listopadzie (+0,8 proc. m/m SA przy prognozach spadku o 0,4 proc.). W listopadzie w Niemczech silne wzrosty odnotowano w przemyśle motoryzacyjnym (+7,8 proc. m/m), w produkcji maszyn i urządzeń (+3,2 proc. m/m) oraz w konserwacji i montażu maszyn (+10,5 proc. m/m). Na plus zaskoczyły też zamówienia przemysłowe, które w Niemczech w listopadzie 2025 r. wzrosły aż o 5,6 proc. m/m przy prognozach sugerujących spadek o 1 proc. Do tego doszły lepsze dane w zakresie indeksu monitorującego przejazdy samochodów ciężarowych na niemieckich autostradach (+3,2 proc. m/m w grudniu). Ten indeks dość dobrze wyprzedza kierunki zmian w niemieckim przetwórstwie, a solidny grudniowy wynik zapowiada kontynuację korzystnych trendów w produkcji.

Biorąc pod uwagę silny popyt krajowy i sygnały możliwego przyspieszenia PKB u naszego największego partnera handlowego, oceniamy, że perspektywy dla wzrostu aktywności gospodarczej w tym roku w Polsce są dobre. W świetle jednak wciąż utrzymujących się napięć w globalnym handlu i rosnącej w Unii Europejskiej presji konkurencyjnej producentów z Chin, nie spodziewamy się, by realne tempo wzrostu polskiego PKB w skali całego 2026 r. było jakoś istotnie wyższe niż to z roku ubiegłego. Na tle prognozowanych zmian aktywności gospodarczej całej Eurostrefy (wg styczniowej prognozy IMF spodziewany wzrost PKB o 1,3 proc. r/r w 2026 r. po szacowanym +1,4 proc. dla 2025 r.) wciąż będziemy się jednak wyróżniać mocno na plus.

Dawid Pachucki
dyrektor Biura Analiz Makroekonomicznych, główny ekonomista PZU